جمعه ۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۳ - April 26 2024
کد خبر: 42487
تاریخ انتشار: 01 خرداد 1397 18:20
حیات سیاسی‌مان را به کشورهای شکست‌خورده پیوند نزنیم | اوضاع در ونزوئلا متشنج می‌شود - یک پژوهشگر آمریکای لاتین، پیروزی نیکلاس مادرو را در انتخابات ونزوئلا با شرایط داخلی این کشور بررسی و تحلیل کرده است.
 انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا به پایان رسید و مادور بار دیگر رئیس جمهور این کشور شد. این در حالی است که ونزوئلا در دو سال گذشته در بدترین بحران اقتصادی به سر می برد تا جایی که تظاهرات خیابانی طی ماههای اخیر دهها کشته بر جای گذاشته است. وضعیت این کشور تا جایی پیش رفت که شهروندان ونزوئلا برای تهیه غذا ساعت ها با پای پیاده به مرز این کشور هجوم می بردند. انتخاب مجدد مادورو در بحبوحۀ بحران‌های ونزوئلا، شگفتی ساز شد و این پرسش را به اذهان متبادر کرد که با وضعیت این کشور مادورو چگونه بار دیگر انتخاب شد؟ 

هادی اعلمی‌فریمان، پژوهشگر و کارشناس ارشد آمریکای لاتین دراین باره با خبرآنلاین گفت‌وگو کرده است که از نظر می‌گذرانید:

با وجود فساد اقتصادی دستگاه حاکم ونزوئلا و ریاضت شدید اقتصادی این کشور، همانطور که در دو سال گذشته دیدیم، قحطی، گرسنگی، در این کشور بیداد می کرد، حتی در تظاهرات خیابانی خون های بسیاری ریخته شد، تحلیلگران اقتصادی و سیاسی وضعیت این کشور را راهبرد بد اقتصادی مادورو تلقی می کردند. با اینحال چه شد که باز هم مادورو انتخاب شد؟
مادورو طی دوسال اخیر با برنامه ریزی منسجم و پیش دستانه به استقبال حکمرانی تا ۲۰۲۵ رفت.کاملا مشخص بود که حذف پارلمان، تأسیس مجلس موسسان، ایجاد شکاف و انشقاق و تفرقه بین اپوزیسیون و تلاش برای تغییر قانون اساسی همگی برای پیشبرد برنامه ای کاری برای حفظ قدرت است‌. ونزوئلا بادارا بودن ۳۰۰میلیارد و ۵۰۰ میلیون بشکه ذخایر نفت یکی از ثروتمندترین ذخایر را در اختیاردارد. اما به دلیل فساد ساختاری نفت به کالایی در اختیار سیستم ناکارآمد و ایدئولوژیکی قرار گرفته است.

در فرایند انتخابات، مادورو با برگزاری انتخابات زودهنگام به استقبال کسب قدرت رفت. ناظران مخالف، میزان مشارکت را ۳۲درصد ارزیابی کرده اند در حالی خود دولت ۴۸درصد که پایین ترین میزان مشارکت است. این نشان می دهد فضای برگزاری انتخابات مبهم بوده است. مادورو با ۶۸ درصد آرا تا ۲۰۲۵متصدی امور است.

شرایط داخلی نشان می دهد مادورو با استادی تمام در ائتلاف با ارتش و یکپارچه کردن سوسیالیست ها و منکوب کردن مخالفان و سرکوب اعتراضات به شیوه اقتدارگرایان و با نفی و ندیده گرفتن مردم معترض توانست به حکومت خود استمرار دهد.

وضعیت این کشور را از لحاظ داخلی و بین المللی با حاکمیت دوباره مادورو چه طور ارزیابی می کنید؟
از منظر داخلی مهاجرت مردم و اختناق و سرکوب شدت بیشتری خواهد گرفت. احزاب فعلا توان بازسازی به دلیل تفرقه داخلی ندارند. راهپیمایی و هسته های مقاومت مدنی و مسلحانه و خیابانی با قدرت بیشتری اوضاع را متشنج خواهند کرد. در ابعاد منطقه ای سوالات بیشتری درباره انتخابات و مشروعیت آن مطرح خواهد شد. شعارهای تبلیغاتی مادورو راجع به تحقق اهداف سوسیالیسم و تحقق رفاه کارگران و انقلاب اقتصادی بود. اینها با توجه به شکاف و دو قطبی شدن کشور و عدم تمایل به سرمایه گذاری شرکت های خارجی و تحریم آمریکایی ها عملا بی معنی و فاقد تحقق خواهد بود. به نظر می رسد مادورو گرفتار پدیده کسب قدرت سیاسی به هر قیمت شده است و لذا شرایط و افق روشنی برای آینده قابل پیش بینی نیست. همه شواهد و قرائن نشان از سیستم دولت ضعیف و فاقد پشتوانه مردمی دارد.

روابط ایران با ونزوئلا را پس از خروج آمریکا از برجام را چه طور ارزیابی می کنید؟
به نظرم حتی پس از خروج آمریکا یا حتی با احتمال فروپاشی برجام ما نباید حیات سیاسی خود را به کشورهای شکست خورده و ایدئولوژیکی چون کره شمالی و ونزوئلا پیوند بزنیم. اینها توان مدیریت داخلی را ندارند چگونه می توانند راهگشا و‌ کمک کار باشند. اگر ما قرار باشد راه توسعه ملی را طی کنیم باید به همان لوازم پایبند باشیم. یکی از مهمترین آنها کسب رضایت مردم و آشتی با مردم است. من به عنوان دانش آموخته سیاسی معتقد به مسیر توسعه ملی هستم. مفاهیمی چون انقلاب که در ذات خود بی ثباتی و آشوب را دارد نمی تواند راهگشا باشد. ما باید پس از انقلاب  ۵۷ به ثبات سیاسی می رسیدیم که به دلایل جنگ نرسیدیم. اما در حوزه تجربه انقلاب ها اگر مطالعه کنید، با انجام انقلاب و دگرگونی و زیروزبرشدن کشور در نقطه عطف جدید راهی جدید برای توسعه و رضایت مردمانش یافته است. انقلاب مدام در‌ مطالعات انقلاب یعنی بی ثباتی مدام و در این حالت نمی توان مستقر و ثابت بود.

به نظرم ما با ونزوئلا شباهتی نداریم و باید با تمرکز به حوزه های داخلی و پیگیری پدیده مغفول آزادی در کشور به دنبال برآورده کردن مطالبات داخلی و رضایت شهروندان باشیم و در ابعاد خارجی با صلح و آرامش منطقه گرایی عمیق فرهنگی در منطقه برابر تئوری اتزیونی درتئوری نوکارکرد گرایی را دنبال کنیم. رمز موفقیت ما نه در مناطق دیگر، بلکه در داخل و در قلوب مردمان کشور است، اگراین شیوه ها پیگیری شود خواهید دید مشکلات به شکل شگفت آوری حل خواهدشد.
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
مهمترین اخبار - صفحه خبر