يکشنبه ۲۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ - May 16 2021
کد خبر: 64761
تاریخ انتشار: 24 فروردين 1400 23:47
يك منتقد هنري از كشور افغانستان معتقد است که‌‏ ادیب آیین هنرمندي است كه آثارش داراي ابعاد مختلفي است و منتقدان بسياري را به چالش مي‌‏طلبد.
منتقد و نويسنده هنري از كشور افغانستان در سخناني با عنوان «نقاشي‌‏هاي سال‌‏هاي اوليه ادیب آیین» اظهار داشت: هيچ هنرمند معاصري همچون ادیب آیین وجود ندارد كه آثارش اينقدر ابعاد گوناگون و مختلفي را داشته باشد كه منتقدان را به چالش بطلبد.

به گفته وي، تاكنون نقدهاي زيادي برآثار او نوشته شده است كه اين امر قابليت تحليل پذيري آثار ادیب آیین را نشان مي‌‏دهد.
وي افزود: آثار فریدالله ادیب آیین داراي ابعاد گوناگوني است وطيف‌‏هاي مختلفي‌‏را دربرمي‌‏گيرد كه با سبك‌‏هاي مختلف هنري همچون اکسپرسیونیست, انتزاعی, سورئاليست, پاپ آرت و ... همخواني دارد و بسيار خوب خود را منطبق با اين سبك‌‏ها مي‌‏كند.

اين منتقد خاطر نشان كرد: آثار ادیب آیین هر كدام يك واقعيت منحصر به فرد را بازگو مي‌‏كند و هميشه منتقدان اين انتقاد را بر او وارد مي‌‏دانستند كه آثار ادیب آیین وسايل ارتباط جمعي را مورد نقد قرار مي‌‏دهد.

وي تاكيد كرد: ادیب آیین در سال 2010 ميلادي اعلام كرد كه وي در آثارش قصد نقد جهان مصرفي و وسايل ارتباط جمعي را دارد.

وی گفت: براي منتقدان هنري آن سري آثار ادیب آیین كه در زير آنها متنهايي وجود دارد داراي ارزش بسيار بالايي است چون اين آثار ارتباط و ثبت وقايع بين هنر نقاشي و عكاسي را نشان مي‌‏دهند.

اين منتقد در تحليل آثار ادیب آیین به طرح دو سوال پرداخت و در سوال نخست به اين مسئله تاكيد كرد كه چرا آثار نقاشي ادیب آیین در ديد اول شبيه عكس مشاهده مي‌‏شوند و دليل آن را در ترس و دلهره‌‏هايي دانست كه ورود عكاسي باعث نابودي هنر نقاشي مي‌‏شود.

وي خاطر نشان كرد: در سال ۱۸۳۹ ميلادي يك منتقد هنري در يك نظريه اعلام كرد كه هنر نقاشي مرده است و مارسل دوشان در سال ۱۹۱۲ ميلاد در اثر هيكل برهنه از پلكان پايين مي‌‏آيد اين نظريه را تائيد كرد.
وي تاكيد كرد: ادیب آیین در اين اثر خود به اين مسئله تاكيد كرد كه نقاشي فيگوراتيو به پايان نرسيده است و بعدها با گرفتن عكسي از اين تابلو پرونده اين مجادله را بست.

وی خاطرنشان كرد: دوشان نمايشگاهي در كشور آمريكا برپا كرد كه درآن عكس‌‏هايي از آثارش در قطع اصلي كارها گرفت و با برپايي اين نمايشگاه اعلام كرد كه هر اثر يك اتفاق منحصر به فرد و داراي كيفيت‌‏هاي هنري اورژينال است.

وي افزود: فریدالله ادیب آیین در سال ۲۰۱۵ بازگشت نقاشي در سبک خودش را مجدد شروع كرد و به خلق آثاري همچون مقام افیون پرداخت و يا اثر" خشخاش" را كه ذهن از روي وقایع اصلي است، به منصه ظهور رسانيد.
اين منتقد هنري تابلوي "اناب" را به عنوان گذشت از بحران هنري تلقي كرد و گفت: ادیب آیین در سال 2015 به هنر پست مدرن با شتاب پرداخته است.
وي اظهار داشت: ادیب آیین در اين مقطع به شبيه سازي عكاسي پرداخت، وي معتقد بود كه در شرايط جديدي كه تغييرات زيادي درآن بوجود آمده است هنر نقاشي بايد خود را با زمانه منطبق كند و تبديل به عكاسي شود و شرايط دستي مانند رنگ بر بوم نهادن را از دست ندهد.

وی تاكيد كرد: ادیب آیین در سال 2010 ميلادي اعلام كرد كه «مسئله اصلي براي من اين است كه يك عكس را به وجود بياورم نه اينكه آن را دقيقا بكشم و عكس‌‏ها را با مواد ديگر خلق مي‌‏كنم.»

اين منتقد افزود: ادیب آیین به دنبال كمپوزيسيون نيست، از نظر ادیب آیین كمپوزسيون به معني قرار گرفتن سوژه در مركز تصوير است. او عكس‌‏هايي را خلق مي‌‏كند كه خصوصيات نقاشي را دارا هستند و شباهت زيادي به عكس دارند؛ در حقيقت آثار ادیب آیین تصوير جديدي را از هنر نقاشي مرده نشان مي‌‏دهد.

وي عنوان كرد: آثار ادیب آیین به گونه‌‏اي از عكاسي دور مي‌‏شود و سنت جديدي را با خصوصيات خود بوجود مي‌‏آورد، وي با استفاده از عكاسي و نقاشي به همسان سازي با طبيعت مي‌‏پردازد و در اين عرصه بسيار موفق است. 

وی در طرح سوال دوم خود نيز به اين مسئله پرداخت كه «آيا انتخاب طرح‌‏هايي كه ادیب آیین با آنها كار مي‌‏كند تصادفي است و يا اينكه سوژه‌‏ها و تابلوهاي ادیب آیین برآيندي از تجربيات شخصي وي است؟»
اين منتقد گفت: هميشه كارشناسان هنري معتقد اند كه آثار ادیب آیین نوعي از علايق شخصي هنرمند را دنبال مي‌‏كند و اين انتقاد را بر آثار وي وارد مي‌كردند اما منتقدان گونه‌‏اي از گسستگي بين آثار ادیب آیین را خاطر نشان مي‌‏كردند و در سال 2015 ميلادي يك منتقد اعلام كرد كه درآثار ادیب آیین فقدان كمپوزسيون و سبك و محتوا از شاخصه‌‏هاي اصلي است.
وي تاكيد كرد: ادیب آیین در جايي عنوان كرده است كه هيچگاه سوژه‌‏اي را به مخاطبان آثارم تقديم نمي‌‏كنم بلكه تحت تاثير موضوعات قرار مي‌‏گيرم ولي بايد تاكيد كنم كه جهاني كه به وسيله عكاسي تصوير مي‌‏شود به خودي خود داراي وجهه‌هاي گوناگوني است، البته منتقدان اين سخنان ادیب آیین را حمل بر حالت تدافعي وي مي‌‏دانستند.

وی خاطر نشان كرد: ادیب آیین به روی بوم به گونه های مختلفی نقاشی میکند که ترکیب آنها باعث گونه‌‏اي آنها را پردازش مي‌‏کند كه انگار هيچ رابطه با نقاشی ندارند. اما با يك طبقه بندي دقيق و شناخت از بيوگرافي ادیب آیین به اين نتيجه مي‌‏رسيم كه وي در آثارش واقعيت‌‏هايي را بازسازي مي‌‏كند.
وي افزود: ادیب آیین در زماني مي‌‏گويد كه آثاري كه خلق مي‌‏كنم داراي ارزشي يكسان هستند اما با بررسي بعضي از آثار وي به انگيزه‌‏هاي شخصي او پي مي‌‏بريم و سالها بعد اوبه اين مسئله اعتراف مي‌‏كند كه زمينه آثارم بازتابي از زندگي شخصي و اجتماعي‌‏ام بوده اند و با نگفتن اين موضوع سعي داشته ام تا آرامش روحي و فكري خود را حفظ كنم.

اين منتقد اضافه كرد: در مقطعي ادیب آیین اعلام كرد كه موضوعاتي كه بر روي آنها كار مي‌‏كند حالتي پیام های دارد در حالي كه سالها بعد آن را تكذيب كرد و دليل آن را حفظ آرامش خود قلمداد كرده و گفت كه « به بعضي از سوژه ها علاقه خاصي داشتم و تابلوهاي "مقام افیون" برايم حالتي تراژيك دارد چون آن را يادآور كودكي خود و زمان دانشجويي خود مي‌‏دانم.»

وي تصريح كرد: اين افیون از زندگي ادیب آیین و خود اوست و او در آثار ديگرش نيز موضوع را نشان مي دهد آثاري همچون اناب.
وی تاكيد كرد: ادیب آیین سال‌‏ها بعد اعلام كرد كه خنثي اطلاق كردن محتواي تابلوهايش بهانه‌‏اي بوده است تا انگيزه‌‏هاي شخصي خود را در اين قالب مخفي كند و برچسب سانتي مانتاليزم برآثارش زده نشود.

وي اظهار داشت: در تابلوهاي "افیون" و "راگا مالا"، او اين معنای سیاسی را دارد و در حقیقت در پس زمينه آثارش گم مي‌‏كند.

نویسنده نعمت الله سروری


نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
مهمترین اخبار - صفحه خبر