کد خبر: 94377

تاریخ انتشار: 02 تير 1404 17:17

سه ابهام جنگی؛ ترامپ خطا کرد

به نظر می‌رسد خوش‌بینانی مانند نتانیاهو معتقدند که او و ایالات متحده می توانند به برنامه هسته ای ایران پایان دهند. نتانیاهو حامی سرسخت جنگ عراق بود و فکر می کرد که این جنگ، ایران را نیز تغییر خواهد داد؛ در عوض، جنگ عراق به نفع ایران تمام شد.

رئیس‌جمهور آمریکا ادعا کرد که در تخریب سه سایت در ایران «موفقیت نظامی چشمگیری» داشته است؛ خواهیم دید که آیا این درست است یا خیر. آنچه واضح است این است که او آمریکا را به سمت جنگی با ایران سوق داده است که اذعان دارد ممکن است تشدید شود.

به گزارش دنیای اقتصاد به نقل از  نیویورک‌تایمز؛ فراتر از تردیدها در مورد مبنای قانونی حمله به ایران، من خطراتی را برای آمریکا و جهان پیش رو می بینم که حول سه ناشناخته اساسی می چرخند. اولین عدم‌قطعیت این است که ایران چگونه به ایالات متحده واکنش نشان خواهد داد. مقام‌های ایرانی پیش از این وعده داده بودند که در صورت ورود نظامی آمریکا به درگیری با ایران، آسیبی که ایالات متحده متحمل خواهد شد قطعا جبران ناپذیر خواهد بود.

ایران گزینه های زیادی دارد، ازجمله حمله به پایگاه های ایالات متحده در عراق، بحرین و سایر نقاط منطقه. همچنین می تواند حملات سایبری انجام دهد، یا سفارتخانه های آمریکا در معرض حمله قرار گیرند. گزینه دیگر می تواند تلاش برای بستن تنگه هرمز باشد.

این می تواند ضربه ای به اقتصاد جهان باشد، زیرا یک‌چهارم نفت جهان از این تنگه عبور می‌کند. هنگامی که ایران در سال ۱۹۸۸ این تنگه را مین گذاری کرد، یک مین یک ناوچه نیروی دریایی ایالات متحده به نام «ساموئل بی. رابرتز» را از کار انداخت. هنگامی که ایالات متحده ژنرال قاسم سلیمانی را در سال ۲۰۲۰ ترور کرد، ایران پایگاه های آمریکایی در عراق را هدف موشک قرار داد. حدس من این است که ایران ممکن است این بار بخواهد حمله سخت تری (برای تلاش به منظور ایجاد مجدد بازدارندگی) انجام دهد.

اما یادآوری چیزی که جیمز متیس، وزیر دفاع، در دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ، زمانی گفته بود، خالی از لطف نیست: «هیچ جنگی تمام نشده است تا زمانی که دشمن بگوید تمام شده است. ممکن است در مورد آن فکر کنیم، اما در واقع، دشمن رای می‌دهد.» دومین عدم‌قطعیت این است که آیا حملات اسرائیل و آمریکا به تلاش های هسته ای ایران پایان داده یا آن را تسریع کرده است.

فهمیدن این موضوع ممکن است زمان ببرد. از قبل هم مشخص نبود که حتی بمب های سنگرشکن ۳۰‌هزارپوندی آمریکایی برای ضربه زدن به سایت غنی سازی فردو که در اعماق یک کوه دفن شده است، کافی باشد. تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی ترامپ، بهار امسال آشکارا گفت که ایران در حال ساخت سلاح هسته ای نیست؛ او این موضوع را رد کرد. خطر این است که حملات اسرائیل و آمریکا به ایران، این کشور را به این نتیجه برساند که به سلاح هسته ای نیاز دارد.  سوم، بزرگ‌ترین پرسش است: آیا این پایان درگیری است یا آغاز آن؟ به نظر می‌رسد خوش‌بینانی مانند نتانیاهو معتقدند که او و ایالات متحده می توانند به برنامه هسته ای ایران پایان دهند. نتانیاهو حامی سرسخت جنگ عراق بود و فکر می کرد که این جنگ، ایران را نیز تغییر خواهد داد؛ در عوض، جنگ عراق به نفع ایران تمام شد.

حتی اگر ظرفیت غنی سازی ایران از بین رفته باشد، اما نمی توان تخصص غنی سازی اورانیوم را از بین برد. سناتور کریس ون هولن، دموکرات از مریلند، خطرات را این‌گونه بیان کرد: «در حالی که همه ما موافقیم که ایران نباید سلاح هسته ای داشته باشد، ترامپ تلاش های دیپلماتیک برای دستیابی به این هدف را رها کرد و در عوض تصمیم گرفت بی جهت جان آمریکایی ها را به خطر بیندازد، نیروهای مسلح ما را در منطقه بیشتر تهدید کند و آمریکا را درگیر یک درگیری طولانی دیگر در خاورمیانه کند. جامعه اطلاعاتی ایالات متحده بارها ارزیابی کرده است که ایران در حال ساخت سلاح هسته ای نیست. زمان بیشتری برای کار دیپلماسی وجود داشت.» به نظر من این درست است. اما برای جشن گرفتن خیلی زود است و هنوز ابهامات زیادی وجود دارد.

نویسنده:نیکلاس کریستوف