سه‌شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۷ - August 21 2018
کد خبر: 42640
تاریخ انتشار: 10 خرداد 1397 03:15
عبدالحسین طوطیایی . پژوهشگر کشاورزی
به گزارش شرق، تعدادی از نمایندگان مجلس در اقدامی عجیب که به خط‌خوردن وریا غفوری و سیدجلال حسینی انتقاد داشتند و از چند روز قبل مخالفت خود را اعلام کرده بودند، اکنون در نامه‌ای به وزیر ورزش خواهان پاسخ شده‌اند. چند دهه است فوتبال در قالب هیجانات مسابقه‌ای بر بام احساسات بسیاری از مردم کشورمان نشسته است؛ احساساتی که گاه در پوشش تابلوهای باشگاهی و در بسیاری از مقاطع مانند شیپوری برای ابراز همبستگی ملی تبدیل شده است. 

چه کسی از ما می‌تواند با اشک‌ و اندوه بعضی هم‌وطنان در هنگام یک باخت غیرمنتظره ملی همدردی نکند یا غریو شادمانی پس از یک پیروزی ملی در مسابقه فوتبال در خیابان‌ها را نشنود که بانگ بلند آرزوهای همه جامعه است؛ جامعه‌ای که در اشتیاق سربلندی این مرزوبوم درانتظار نشسته است. مسابقات ورزشی و به‌ویژه‌ فوتبال فقط نقش یک شیپور برای فراخوان همبستگی ملی را در پیکار برابر توسعه‌نیافتگی و فروماندن از گردونه جهانی ایفا می‌کند. اما اگر فقط به صدا و بحث و جدل درباره  نت‌های این شیپور در میدانی که خاکریزهایش مانند «امنیت غذایی»، «بستر حیات» و... به تصرف غفلت و ناکارآمدی همه ما درآمده است اکتفا کنیم، در حقیقت آدرس اشتباه به راه‌گم‌کردگان داده‌ایم. اما شگفتی آنجا افزون‌تر می‌شود که ببینیم جمعی از نمایندگان که به بهانه حراست از خاکریزها در خانه مردم سکونت کرده‌اند، خود را با شیپور سرگرم کرده و حتی در زیروبم‌های صدای آن نیز دخالت می‌کنند. 

در شرایط وجود مشکلات اساسی مانند بحران آب، فرسایش سالانه دو ‌میلیارد تن خاک، مصرف هیستریک و پرشتاب حامل‌های انرژی، روند بیابانی‌شدن کانون‌هایی مانند استان گلستان، کاهش سطح باغات استراتژیک پسته و خرما در تنش کم‌آبی حال حاضر و ‌هزاران دغدغه ریزودرشت ملی دیگر، آیا این پایش و پرسش زیبنده جایگاه نمایندگی است؟ آیا دخالت‌های غیرتخصصی در این هنگامه حساس جز سلب اعتماد عمومی نتیجه‌ای دربر دارد؟ چگونه به خود اجازه می‌دهیم بدون تخصص و با وجود پذیرش مهارت‌های یک جراح، باز در چگونگی اجرای جراحی او دخالت کنیم؟ بدون شک تلقی اشتباه این‌دست از کرسی‌داران از وظایف حاکمیتی خود و دخالت‌های غیرحرفه‌ای در جزئیات فنی به‌جای صیقل چرخ امور موجب اغتشاش در تشخیص مسئولیت‌ها و فرافکنی در پاسخ‌گویی‌ها می‌شود.

مادامی که در زمین توسعه پایدار و ازجمله امنیت غذایی کشور، گل‌های زیادی از تیم خودی می‌خوریم و تا زمانی که در مقایساتی مانند دو سوی مرز بر بام گردنه حیران در حراست از جنگل و اراضی ملی عقب افتاده‌ایم و... حتی اگر در جام جهانی به دروازه اسپانیا هم گل‌های پرشمار بزنیم، فقط شیپور پیکار را به صدا درآورده‌ایم؛ پیکاری که در آن و بی‌سازوبرگ به آوردگاهی خواهیم رفت که شیپورش حتی توان فراخوانی برای ادامه پیکار را نخواهد داشت.
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر: